Γράφει ο Ιωάννης Μπαρκαγιάννης, Δικηγόρος με εξειδίκευση στο Ποινικό Δίκαιο
Ένα φλέγον ζήτημα το οποίο είναι άκρως επίκαιρο λόγω των εξελίξεων της επικαιρότητας και συγκεκριμένα ένεκα της έκρηξης της θηριώδους βόμβας στο διαμέρισμα επί της οδού Αρκαδίου στην περιοχή των Αμπελοκήπων Αθήνας είναι το τι μέλλει γενέσθαι για τις ξένες περιουσίες των πολιτών, οι οποίες καταστράφηκαν από αυτήν. Ειδικότερα, όπως θα αναπτυχθεί κατωτέρω, προκύπτει ότι ο νομικός κόσμος δεν έχει προβεί σε μια πάγια θέση, αλλά αντιθέτως ως προς τη θεμελίωση ή μη της αστικής ευθύνης του Ελληνικού Δημοσίου κατ’ άρθρον 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα, αυτή κρίνεται ad hoc, με συνέπεια άλλοτε να καταφάσκεται παρανομία των αστυνομικών οργάνων του Ελληνικού Δημοσίου κι άλλοτε όχι.
Θα πρέπει δε να λεχθεί ότι στη διάταξη του άρθρου 105 του ΕισΝΑΚ προβλέπεται ότι: «Για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατά παράβαση διάταξης που υπάρχει για χάρη του γενικού συμφέροντος. Μαζί με το δημόσιο ευθύνεται εις ολόκληρον και το υπαίτιο πρόσωπο, με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων για την ευθύνη των υπουργών.».
Θα πρέπει δε να λεχθεί ότι στη διάταξη του άρθρου 105 του ΕισΝΑΚ προβλέπεται ότι: «Για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατά παράβαση διάταξης που υπάρχει για χάρη του γενικού συμφέροντος. Μαζί με το δημόσιο ευθύνεται εις ολόκληρον και το υπαίτιο πρόσωπο, με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων για την ευθύνη των υπουργών.».
