Άκρως ενδιαφέρον είναι το σκεπτικό επί του οποίου εκδόθηκε η υπ’ αριθμόν 15568/2019 απόφαση του 5ου Τμήματος του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, σύμφωνα με την οποία το Δικαστήριο έκρινε ότι η μη αποτροπή βομβιστικής επίθεσης σε βάρος επαγγελματικών γραφείων εισπρακτικών εταιρειών και δη σε προάστιο με προφίλ χαμηλής εγκληματικότητας στο Νομό Αττικής δεν θεμελιώνει παρανομία των αστυνομικών οργάνων της ΕΛΑΣ κατ’ άρθρον 105 ΕισΝΑΚ. Και τούτο διότι το Δικαστήριο έκρινε πως η επίθεση που έλαβε χώρα στα γραφεία της εν λόγω εισπρακτικής εταιρείας «είχε αιφνιδιαστικό χαρακτήρα και ανάγεται στην έννοια της ανωτέρας βίας, αφού ήταν αδύνατον, κατά τα δεδομένα της κοινής πείρας και της λογικής, να είχε προβλεφθεί από τα αστυνομικά όργανα, προκειμένου να αποτραπεί με τη λήψη μέτρων αστυνομικής αρμοδιότητας.
Τούτων έπεται ότι δεν στοιχειοθετείται παράνομη συμπεριφορά των οργάνων του εναγόμενου Ελληνικού Δημοσίου, που να θεμελιώνει αποζημιωτική του ευθύνη κατ’ άρθρο 105 του Εισ.Ν.Α.Κ.». Μάλιστα, θα πρέπει να επισημανθεί η θέση του Ελληνικού Δημοσίου συμφώνως με την οποία αυτό υποστήριξε πως «είχαν ληφθεί επαρκή μέτρα αστυνόμευσης της συγκεκριμένης περιοχής κατά τον κρίσιμο χρόνο, η δε εκδήλωση της ένδικης βομβιστικής ενέργειας συνιστούσε γεγονός ανωτέρας βίας που δεν μπορούσε να προβλεφθεί και να αποτραπεί από τα αστυνομικά όργανα ακόμα και με μέτρα άκρας επιμέλειας.».
